In een ander gezin belanden

Mijn familie leert me alles terug opnieuw vanaf nul. Ik krijg snelcursus : opvoeding. Les "drugs is slecht" heb ik in het begin gekregen, les "tabaco en alcohol zijn dodelijk" is ook achter de rug en zelfs les "casino is slecht" kreeg ik gisteren. Dat komt allemaal van mijn moeder, zij helpt mij veel met het spaans en laat me veel toe. Zij, de vrouw die ik nu al mama noem, is diegene die mij het meeste aanspreekt en van haar spaans versta ik het meeste. Zij is ook diegene die wat structuur in huis houdt. Want met vier mannen nu kan ik geloven dat dat voor haar niet gemakelijk is. En omdat mijn ouders complementaire zijn, zal ik u niet vetellen hoe erg mijn vader is.

Mijn vader is de man die op zijn instinkten afgaat, een soort van "moderne oermens". Ik heb honger, ik eet; ik ben moe, ik slaap; ik ben lui, ik blijf zitten en roep de meid. Maar hij is ook de man die ontsettend lief is voor mij en begripvol voor verschillen tussen ons. Hij denkt iets minder na en staat minder stil bij de dingen zoals m´n moeder. Hij geeft me heel veel dingen. Hij gaf me b.v. vorige week twee als-markt-kramer-ben-ik-geboren vestjes, ( knipoog naar Francis) AKA : body warmers. Wat ik heel erg aprecieer. Al zijn ze in mijn kleerkast beland en hebben sindsdien het daglicht niet meer gezien. Het is hier tot 30 graden celcius wat hier synoniem staat voor "frescito" ( NL:fris )... ach ja t is hier winter. Volgens mij ga ik in de zomer gewoon smelten...

Ik ben morgen 4 weken in het vere Bolivie, en mijn ouders hier, madame-a-temps et moderne neadertaler konden eigenlijk niet beter zijn. Ik ben heel gelukkig hier met hen. Even duidelijk stellen : ik had het over de beste ouders in Bolivie he, niet wereldwijd, ik ben niet gek he.

M´n broeders, voor het eerste heb ik broers, wel leuk, maar zeggen niet zo veel . De twee japanertjes zijn precies permanent zen ! Zij zijn ook diegene die nog steeds engels tegen me praten. Zelfs op school spreken al mijn vrienden spaans tegen me. En dat geeft echt een heel goed gevoel om al zo te kunnen meedraaien in een vriendengroep. Dankzij mijn woordenboek dat ik op een dag naar school had genomen, zeggen ze nu soms "klodzak" en "dwas" tegen mekaar. Mijn broer Sakae is misschien zoals ze op de afs-ers opleiding hebben gezegd, wel een beetje jaloers. Tenslotte ben ik zijn broer en gaat er plots veel aandacht naar mij, aangezien hij "de link" is naar de nieuweling. Maar hij vertrekt toch over een week (hihi) dus... Nee, da´s gemeen, als hij iets tegen me zegt dan is hij wel altijd lief. Hij heeft me al gevraagd hoe de wegen in Europa zijn, of hij een smoking nodig zal hebben en hoe sneeuw aanvoelt... Ik zal hem waarschijnlijk nog wel missen als hij daar in Zwitserland zit, en ik hier alleen met de allerkleinste overblijf...

Die noemt Eiji (prononciatie : édji) is ne koddige. Als ik hem zo wat analyseer treedt hij wat in de voetsporen van z´n vader. Ik heb vorige week, stiekem, een spelletje met mezelf gespeeld, toen we samen in de keuken aan het eten waren. Ik probeerde hem te bestuderen en bedacht hoe hij mij zou opvoeden als hij mijn vader zou zijn. Ik denk dan regel I het volgende zou zijn: Gebruik nooit je mes. Snijd voedsel met de zijkant van je vork of gewoon niet. Regel II: Hou minstens één eleboog op de tafel. Regel III: Als je neus loopt, gewoon laten lopen. Als het begint te druppen veeg het af met de achterkant van je hand, met geluid uiteraard. Regel IV: Praat nooit zonder voedsel in je mond en slik pas als je zo´n drie happen hebt genomen... Zo is het wel genoeg denk ik. Ik ga hem niet helemaal zwart maken. Hij is tenslotte toch geen varken... Biologisch gezien dan toch niet. Ik eet dus liever alleen met m´n ouders ´savonds, wat ik heel leuk vind.

In de keuken noemt mijn moeder mij de "todo comer", ze vindt mij nogal flacito (tenger) dus geeft me altijd veel. Ze heeft me ook al gezegd dat wij in Belgie wel meer groenten en minder vlees eten. Al eet ik hier elke avond mijn kom sla op, laat ik soms de dikste ajuin rig liggen ( Ik heb dus degelijk nog wat belgisch moeders bloed in me ). Een kom sla en veel groenten klinkt allemaal goed, toch eet ik hier vaak ongezond. Daar probeer ik het een volgende keer over te hebben.

Beste iedereen, ik schrijf misschien niet zo veel op mijn blog maar bekijk het als een tekort aan tijd om mij daar mee bezig te houden, bekijk het positief. Ik ben hier echt druk bezig en weet niet of dat in de toekomst wat zal minderen, maar ik ben jullie nog niet vergeten. Ik schrijf dagelijks in m´n dagboek en probeer wekelijks te tijpen. Het doet me plezier te weten dat m´n schrijfstijl jullie wat bevalt (merci pour cela). Zo ver weggaan brengt heel veel nieuws mee en is een heel toffe beleving voor mij, maar kan ook soms moeilijk en pijnlijk zijn. Ik probeer dus zo weinig mogenlijk te denken aan alles wat ik nu in België mis, maar hier kan ik tot nu toe, zonder overdrijven echt niet klagen. Het doet me ook plezier te weten dat mijn herinneringen niet volledig verloren zijn en dat we nog contact kunnen houden. Ik hoop dat jullie allemaal goed gaan, het is nu zomer en vakantie bij jullie; hier winter en school. (Maar de school is toffer dan vakantie en het weer warmer dan jullie zomers). Zoals je in mijn vorig bericht kon lezen , zoveel tijd zit ik niet achter de computer, dus voor jullie mail, al antwoord ik niet direkt krijg je zeker nog een persoonlijk antwoord...

Beste vrienden, biologische familie, zoals ik al zij ik ben jullie nog steeds niet vergeten...

Bri... x